In zijn debuutboek 'Reiskorrels en trektranen' (GigaBoek, 2009) heeft de tropenarts/sociaal-geneeskundige/projectbegeleider/vluchtelingenwerker Han le Nobel in 48 autobiografische verhalen beschreven waarom hij, na zijn lange loopbaan in Nederland, is teruggegaan naar zijn vroegere passie Zambia om daar in zijn najaren enige bescheiden humanitaire projecten op te zetten.

Daar, in de stilte van de bush, legt hij in dichtvorm de stemmingen vast die hij wil conserveren. Ook wil hij anderen deelgenoot maken van hetgeen Afrika te bieden heeft: hen die - buiten de begaande paden, groepsreizen en luxe hotels om - willen proberen om de essenties ècht te begrijpen.

De gehele opbrengst van deze bundel en de mogelijke slipstream ervan komt ten goede aan de drie projecten die Han le Nobel in Lundazi heeft opgezet: een tehuis en een school voor aidswezen, en een community farm.