De hoofdpersoon uit dit boek, Anton Westelaken, werd uit Nederlandse ouders geboren in een Vlaams grensdorp. Hij vertelt zijn traumatische belevenissen in een streek waar het ‘anti Holland gevoel’ sterk aanwezig is. Opgevoed in een overbeschermd en conservatief gezin tracht hij zich mentaal los te maken uit zijn beklemmende, kleinburgerlijke omgeving. Het dogmatisch katholieke geloof dat in de dorpsschool en thuis de scepter zwaait, zorgt voor angsten en nodeloze spanningen. Zijn schuw en onzeker karakter maakt het hem moeilijk contacten te leggen. Schuchterheid en twijfel zijn ook de oorzaken van zijn verkrampte houding tegenover het andere geslacht. Zijn liefde voor kunst en cultuur, zijn positieve levenshouding en vooral zijn passie voor de gitaar hebben een bevorderlijk effect.
Jan Adriaan Sant schreef dit debuutwerk op zijn 62e. Een leeftijd waarop ‘normale’ schrijvers al beginnen te denken aan hun afscheidswerk. Vóór deze periode leidde hij een dubbel bestaan als bankadviseur en kleinkunstartiest. Hij is de geestelijke vader van een paar honderd composities en Nederlandstalige songteksten.