BEOWULF staat bekend als het oudste Engelse epos. Het handschrift werd in 1705 ontdekt en berust nu in de Cottonische Bibliotheek van de British Library.
Historisch dateert het heldendicht uit de tijd van de Angelsaksische emigratie naar de Britse eilanden. Beowulf was, in het verhaal, koning van de Geatingas. Sleutelmoment van de dateringen is de veldslag die zijn oom Hygelac, koning van de Geatingas van 503 tot 521, leverde tegen de Franken. Hygelac werd in 521 verslagen door Theodebert, zoon van Theoderik, koning (511-533) van de Merovingische Franken in die tijd. Gregorius van Tours vermeldt hetzelfde feit in zijn Historiën, namelijk dat de koning Chlochilaicus (Hygelac) van de Dani, een volksstam van Geatingas en Hretllingas, het land der Frankische Attuarii van overzee binnenviel. De held Beowulf werd geboren circa 495.
Geografisch lijken de plaatsnamen uit het verhaal onmogelijk in Engeland te situeren. De vertalingen zijn meestal gebaseerd op Deense en Scandinavische literaire werken die van jongere datum zijn dan de historische gebeurtenis uit het epos. Als de klassieke vertalingen van Dani in Denen en Dania of Danamarken in Denemarken,Swêon in Zweden, Eoten of Uoten in Jutten verder worden gevolgd, dan blijft een hopeloos verward beeld bestaan van de levenssituatie en van het beschreven strijdtoneel.
Daartegenover zijn uit het verhaal tal van persoons- volkerenen plaatsnamen te vinden die niet op Engelse bodem maar wél aan deze zijde van Het Kanaal, op de westkust van Frankrijk, zijn gesitueerd en die heden nog bestaan. Deze vaststelling leidt tot de ophefmakende hypothese dat de koningsnamen in de Beowulf kleven aan plaatsnamen uit Noordwest-Frankrijk!
In dit boek worden deze namen uit de Beowulf systematisch geduid. Zo komt een nieuwe, geografisch logische, denklijn tevoorschijn over het oudste Germaanse epos.
Beowulf vond zijn oorsprong in de schrijfcultuur van Frans-Vlaanderen, waar de klassieke Latijnse en Griekse teksten ons oude volkeren aanwijzen die daarmee verband hebben.
Ten slotte wordt het Beowulf-epos vergeleken met het Fries-Saksisch Gudrun-epos en met andere sagen waarmee er verbondenheid te vinden is.
Het geheel vormt een boeiende speurtocht naar de historische werkelijkheid, wars van de traditionele opvatting.
Joël Vandemaele (1930) studeerde filosofie en theologie, was leraar geschiedenis, Nederlands en godsdienstwetenschappen. Hij publiceerde reeds volgende historische studies: In de Spiegel der Geschiedenis (1996), Gudrun. Ontvreemd Vlaams Erfgoed? (1997), Controversiëie Geschiedschrijving (1998).